John Schindler to były analityk Agencji Bezpieczeństwa Narodowego – amerykańskiej wewnętrznej agencji wywiadowczej koordynującej m.in. zadania wywiadu elektronicznego.

Pisze, że zapoznał się z ostatnim raportem podkomisji smoleńskiej, który – jego zdaniem – zasługuje na analizę. Amerykanin podaje nawet linki do pełnej wersji raportu oraz jego skrótu (anglojęzyczną wersję dokumentu promował portal Niezalezna.pl). Schindler podkreśla, że ustalenia podkomisji wsparł Frank Taylor, który nie jest żadnym specem od teorii spiskowych, lecz poważnym ekspertem światowej sławy.

– W lutym odrzucił oficjalny werdykt rosyjskich i polskich dociekań jako wygodną politycznie fantazję, stwierdzając: „Nie ulega wątpliwości, że na pokładzie samolotu doszło do eksplozji”. W kolejnym wywiadzie Taylor wyjaśnił: „Istnieje mocny dowód, że kilka sekund później drzwi po lewej stronie kadłuba, tuż przed skrzydłem, zostały wyrwane i wbite w ziemię przez kolejną eksplozję kadłuba”. Dodał, że śledztwo prowadzone w sprawie katastrofy przez Kreml było oszustwem: „Rosyjscy politycy przejęli śledztwo, uniemożliwiając profesjonalnemu badaczowi przejęcie kontroli nad miejscem wypadku, od zakończenia pełnego dochodzenia, w tym pełnej rekonstrukcji wraku, napisania ostatecznego raportu z katastrofy” – czytamy w artykule.

Biorąc pod uwagę status Taylora jako cenionego specjalisty od katastrof lotniczych, należałoby powierzyć ponowne zbadanie katastrofy smoleńskiej doświadczonym osobom trzecim […]

– pisze Schindler.

W swoim artykule John Schindler, były analityk Agencji Bezpieczeństwa Narodowego USA, podkreśla, że dla wielu Polaków kolejne ustalenia dotyczące okoliczności tragedii z 10 kwietnia 2010 roku wskazywały na „rosyjski ślad”. Przypomina on, że pojawiały się książki, artykuły oraz filmy, które zawierały różne wersje tego, co zagorzali krytycy dociekania prawdy o okolicznościach katastrofy smoleńskiej nazywali przez lata „teorią spiskową”. Schindler podkreśla, że kiedy Prawo i Sprawiedliwość doszło do władzy, zapowiadając jednocześnie wyjaśnienie przyczyn tragedii smoleńskiej, ówczesny szef MON Antoni Macierewicz przejął w tej sprawie inicjatywę i jednoznacznie potępił wcześniejsze ustalenia zespołu Laska oraz raport komisji Millera.

„Macierewicz obiecał świeże spojrzenie na Smoleńsk, oparte na nowych dowodach. […] Jak powiedział mi Macierewicz kilka miesięcy temu o Smoleńsku: „Był to wielki wstrząs dla wszystkich w Polsce, bez względu na ich poglądy na temat tej tragedii”. Następnie obiecał: „nasz raport o tragedii, który ukaże, jak to wszystko się stało, to międzynarodowe śledztwo”

– czytamy w artykule.

W dalszej jego części John Schindler informuje, że – zgodnie z obietnicą – raport zespołu kierowanego przez Antoniego Macierewicza ukazał się. Schindler zwraca uwagę na ustalenia ekspertów dotyczące wielokrotnych eksplozji na pokładzie Tu-154M jako głównej przyczyny katastrofy jeszcze przed kolizją z ziemią.

„Innymi słowy, to nie był przypadek – stali za tym Rosjanie” – podkreśla były analityk NSA.

Schindler zwraca uwagę, że od samego początku pojawiały się podejrzenia kierowane właśnie w kierunku Rosji.

„Polacy dobrze znają swojego sąsiada, a Kaczyński nie miał złudzeń co do bandyckiego reżimu Władimira Putina” – podkreśla były analityk NSA zwracając uwagę na symboliczną wymowę śmierci polskiej delegacji na rosyjskiej ziemi, gdy Moskwa jest pod rządami człowieka wywodzącego się wprost z KGB. Schindler podkreśla, że „to właśnie tacy ludzie” przeprowadzili, a następnie tuszowali masakrę polskich oficerów w Katyniu.

Były analityk NSA zwraca uwagę, że choć większość śledczych zgodziła się z oficjalną wersją katastrofy smoleńskiej, a w 2013 r. kanadyjski program telewizyjny „Mayday” przygotował nawet specjalny odcinek o wydarzeniach z 10 kwietnia 2010 r., wpisujący się niejako w tę narrację, rosyjskie postępowanie wokół katastrofy rodziło wątpliwości wśród wielu naukowców i ekspertów.

„Moskwa obiecała pełną współpracę, ale nie dotrzymała słowa. Osiem lat później wrak nadal nie został przekazany Polsce, co uniemożliwiło przeprowadzenie śledztwa w Warszawie. Co gorsza, ciała ofiar zostały ograbione pod nadzorem Federalnej Służby Bezpieczeństwa (FSB), a sami funkcjonariusze FSB podobno wykradli tajemnice NATO, w tym tajne protokoły komunikacyjne, z których ograbili zwłoki polskich dowódców wojskowych”

– czytamy w artykule.

Ponadto Schindler wskazuje na skandaliczne zachowanie Kremla w stosunku do ofiar katastrofy smoleńskiej na kolejnym etapie. Wspomina o zamianie ciał ofiar, błędnej identyfikacji i wysłaniu szczątków w zapieczętowanych trumnach do Polski. Podkreśla on, że nawet w trumnie prezydenta Lecha Kaczyńskiego znajdowały się szczątki dwóch innych ofiar.

„Taka beztroska nieuchronnie prowadziła do pytań o to, z czym jeszcze Rosjanie sobie nie poradzili – lub co jeszcze zrobili źle”

– zastanawia się były analityk NSA.

I dodaje bardzo ciekawą rzecz:

Prawdę mówiąc, zachodni wywiad miał poważne wątpliwości co do "oficjalnej" wersji Smoleńska od samego początku. Wysoko postawiony polski urzędnik ds. bezpieczeństwa otwarcie informował mnie: "Oczywiście Warszawa znała prawdę", co oznaczało, że poprzedni rząd starał się dogadać z Putinem, powielając rosyjską wersją katastrofy. Dodawał: "Co mieli robić? Czy myślisz, że NATO rzeczywiście poszłoby dla Polski na wojnę z Rosją o Smoleńsk?".

Schindler pisze dalej:

W tym cały szkopuł. Funkcjonariusze wywiadu USA zasugerowali mi podobną historię – że amerykańscy szpiedzy, podobnie jak Warszawa, od początku wiedzieli, że Rosjanie kłamią nt. katastrofy. Niemiecki wywiad wydaje się też znać brudną prawdę. To, że za dochodzeniami w 2011 r. kryje się coś nieprzyjemnego, teraz wygląda na bardzo prawdopodobne. Kiedyś sugerowanie, że Putin zaryzykowałby wojnę, mordując czołowych polskich polityków, mogło wydawać się dziwaczne, ale w ciągu ośmiu lat od katastrofy Kreml przejął Krym i najechał wschodnią Ukrainę – nie wspominając, że użył broni chemicznej w Anglii, aby uciszyć swoich wrogów.

fot.

/ Dmitry Karpezo/ Luxo

Grzegorz Wierzchołowski

Współzałożyciel portalu niezależna.pl, którego jest redaktorem naczelnym. Publikuje również w tygodniku „Gazeta Polska”, dzienniku „Gazeta Polska Codziennie” i miesięczniku „Nowe Państwo”.

Kontakt z autorem